Leyl Sûresi

LEYL ٩٢ سُورَةُ الَّيْلِ Veleyli sûresi mekkîdir. Ancak Aliyy ibni Ebi Talha medenîdir demiş, ba’zısı mekkî ve ba’zısı medenîdir de denilmiş.

ÂYETLERİ - Hılâfsız yirmi birdir.

FASILASI - ا Harfidir.

Sebebi nüzulü - Cümhur, Hazreti Ebi Bekir radıyallahü anh şanında nâzil olduğunu söylemişlerdir. Bu ibni Mes’ud ve ibni Abbas ve gayrilerinden esânîdi sahiha ile rivayet olunmuştur. Süddî ebüddehdahı ensarî radıyallahü anh hakkında nâzil olduğunu söylemiştir, şöyle ki: Bir Münafıkın evinde bir hurma ağacı vardı, ondan civarında bulunan yetimlerin hanesine ba’zı «belah» ben düşmüş alaca hurma koruğu düşerdi, o münafık gider onu onlardan alırdı. Resûlullah sallâllahü aleyhi vesellem ona onu o yetîmlere bırak, onun bedeline sana Cennette bir nahle var buyurmuştu, o dinlemedi, bunun üzerine Ebu Dahdah onu bütün hâitı ile satın aldı, ben o Cennetteki nahleye bunu o yetîmlere hibe edeceğim dedi, aleyhissalâtü

vesselâm da yap buyurdu. Binaenaleyh onu hibe etti, bu Sûre nâzil oldu demiştir. Ba’zıları da «وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَى الخ» Ebubekir hakkında nâzil oldu demiş, maadasından sükût eylemiş, ba’zı müfessirînden de bunun mücmaun aleyh olduğu naklolunmuştur. Râzıy Kaffalden naklen demiştir ki bu Sûre Hazreti Ebibekir ve müslimîne infakı ve Ümeyye ibni Halef ve bühul ü küfrü haklarında nâzil oldu. Böyle olmakla beraber ma’naları umumîdir. Baksanıza evvelinde «سَعْيَكُمْ لَشَتّٰى» âhirinde «فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰى» buyurulmuştur. Ümeyye ibni Halef yerine Ebusüfyan ibni Harb diyenler de vardır.

«وَالشَّمْسِ وَضُحٰيهَا» dan sonra bu Sûrenin leyl-ü nehara kasem ile başlaması pek mütenasib olduğu gibi ondaki «قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰيهَا وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰيهَا» mazmununu bunda bir nevi’ tafsîl vardır. بِسْ مِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحٖي مِ ١ وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰى ٢ وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰى ٣ وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰى ٤ اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰى ٥ فَاَمَّا مَنْ اَعْط ىٰ وَاتَّقٰى ٦ وَصَدَّقَ بِالْحُسْنٰى ٧ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْيُسْرٰى ٨ وَاَمَّا مَنْ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰى ٩ وَكَذَّبَ بِالْحُسْنٰى ١ فَسَنُيَسِّرُهُ لِلْعُسْرٰى ١١ وَمَا يُغْنٖى عَنْهُ مَالُهُٓ اِذَا تَرَدّٰى ١٢ اِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدٰى ١٣ وَاِنَّ لَنَا لَلْاٰخِرَةَ وَالْاُولٰى ١٤ فَاَنْذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظّٰى ١٥ لَايَصْلٰيهَآ اِلَّا الْاَشْقَى ١٦ اَلَّذٖى كَذَّبَ وَتَوَلّٰى ١٧ وَسَيُجَنَّبُهَا الْاَتْقَى ١٨ اَلَّذٖى يُؤْتٖى مَالَهُ يَتَزَكّٰى ١٩ وَمَا لَِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰى ٢ اِلَّا ابْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰى ٢١ وَلَسَوْفَ يَرْضٰى

Meali Şerifi