Leyl Sûresi 21. Âyet
Mekke · Cüz 30 · Sayfa 596
وَلَسَوۡفَ يَرۡضَىٰ ٢١
Elbette yakında kendisi de hoşnut olacaktır
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Elmalılı Tefsiri
وَلَسَوْفَ يَرْضٰى kasem olsun ki o muhakkak razı olacaktır.- «لام», kasem veya ibtida için, «سَوْفَ» istıkbalde tahkîk içindir. «Yerdâ» zamiri «etka» ya da rabbe de raci’ olabilir. Çokları etkaya rücuunu zâhir görmüşler, o etka rabbinden razı olacak demişlerdir ki rabbinin aradığı rızasını bulup razı oluncıya kadar ni’met-ü atasına irecektir demek olur. İmam Râzî rabbe rücuu daha karib ve daha beliğ olduğunu, çünkü Allah teâlânın rızası kulun rızasından eblâğ bulunduğunu söylemiştir ki, rabbi de ondan razı olacak, rızasına irdirip merzîsi kılacaktır. Rabbi a’lâsının rızasını arayan o etka daha önce rabbinden razı olduğu gibi aradığı rızaya irip merdıy dahi olarak «رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً» vasfı tehakkuk edecektir demek olur. «وَرِضْوَانٌ مِنَ اللّٰهِ اَكْبَرُ ذٰلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظٖيمُ» Hâkim, sahih diye Amir ibni Abdillah ibni Zübeyrden, babasından rivayet etmiş: Demiştir ki: Ebukuhâfe, oğlu Ebubekir radıyallahü anh Hazretlerine «seni görüyorum ki bir takım zaıyf köleler âzâd edip duruyorsun, mâdem ki bunu yaptın bari kuvvet olacak ve önünde duracak bir takım celâdetli adamlar âzâd etseydin: Demişti. O da babacığım ben ancak muradımı murad ediyorum «إنَّمَا اُرِيدُ مَا أرِيدُ» dedi. Bunun üzerine «فَاَمَّا مَنْ اَعْط ىٰ وَاتَّقٰى اِلَى وَمَا لَِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰى» nâzil oldu. İbni Cerîr derki: Âsâr varid olan sahihi budur: Demişlerdir ki: Bu, Ebubekir âzâd ettiklerini âzâd etmesi sebebiyle onun hakkında nâzil oldu. Bana Muhammed ibni İbrahimi enmâtî tahdis etti dedi: Bize Harun ibni Ma’ruf tahdis etti dedi: Bize Bişr ibni serî tahdîs etti dedi Bize Mus’ab ibni Sâbit, Âmir ibni Abdillahdan, babasından şöyle tahdis etti, dedi ki: Bu âyet Ebubekri Sıddîk hakkında nâzil oldu: «وَمَا لَِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰى اِلَّا ابْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْاَعْلٰى وَلَسَوْفَ يَرْضٰى حدثنا ابن عبد الا على قال حدثنا ابن ثور عن معمر قال اخبرنى سعيد عن قتادة وَمَا لَِاحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزٰى» kavlinde dedi ki: Ebubekir hakkında nâzil oldu, bir takım insanları kendilerinden ne ceza ne şükûr iltimas etmiyerek ı’tak etmişti. Altı yâhud yedi kişi ki Bilâl ve Âmir ibni Füheyre onlardandır اه. İbni Ebî Hâtim ve Ebüşşeyh ve İbni Asâkir İbni Mes’uddan tahric etmişlerdir: Demiş ki: Hazreti Ebibekir, Bilâli Ümmey ibni Haleften bir bürde ile on vukıyyeye iştira edip âzâd etti. Allah teâlâ da «وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰى وَالنَّهَارِ اِذَا تَجَلّٰى وَمَا خَلَقَ الذَّكَرَ وَالْاُنْثٰى اِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتّٰى» yı inzal eyledi اه. Radıyallahü anhüm ve radu anh.
Şimdi bu Sûreyi de Duhâ ve İnşirah ve Tîn sûreleri ta’kîb edecektir.