Sebe' Sûresi 23. Âyet

Elmalılı Tefsiri

اِلَّا لِمَنْ اَذِنَ لَهُ ancak kendisine şefaat için izin verilmiş olan kimse müstesna - ki evvelâ mekamı Mahmudda Muhammed Mustafa sallâllahü aleyhivesellem, sonra alâ meratibihim diğer Enbiya ve Melâike ve salihîn حَتّٰىٓ اِذَا فُزِّعَ عَنْ قُلُوبِهِمْ ya’ni izin verdiklerinin şefaati de birdenbire oluvermez, mevkıfte çok tevakkuf ederler, dehşetli korku, halecanler içinde beklerler, o dereceye kadar beklerler ki nihayet kalblerinden o dehşet ve halecan giderildiği, ya’ni şefaate izin verildiği zaman şefaat bekliyenler şefaat eden şefaatcilerine قَالُوا derler مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ rabbınız ne söyledi? - Şefaatinizi kabul buyurdu mu? Şefaatciler de cevaben قَالُوا الْحَقَّ hakkı derler - Ya’ni hakkı söyledi, hakkı ne ise o olsun buyurdu derler, binaenaleyh kâfirlere şefaat olmaz «وَلَا يَشْفَعُونَ اِلَّا لِمَنِ ارْتَضٰى» mısdakınca yalnız Allahın razı olduğu mü’minlere şefaat ederler.