Enfâl Sûresi 31. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا üzerlerine bizim âyetlerimiz -ya’ni «لَوْ اَنْزَلْنَا هٰذَا الْقُرْاٰنَ عَلٰى جَبَلٍ لَرَاَيْتَهُ خَاشِعًا مُتَصَدِّعًا» mazmununa mâsadak olan Kur’an -tilâvet edildiği zaman قَالُوا قَدْ سَمِعْنَا işittik işittik لَوْ نَشَآءُ لَقُلْنَا مِثْلَ هٰذَآ dilesek biz de bunun mislini söylerdik اِنْ هٰذَٓا اِلَّآ اَسَاطٖيرُ الْاَوَّلٖينَ bu eskilerin esatırinden başka bir şey değil dedilers ûrei En’amda «وَمِنْهُمْ مَنْ يَسْتَمِعُ اِلَيْكَ» âyetinde (esatır kelimesine bak) geçtiği üzere bunu ibtida feylesofları «Nadr ibni Hâris» söylemiş ve bir çokları da onu ta’kıb etmiş idi. Öyle dediler lâkin senelerle uğraştılar söyliyemediler, söyliyemediler de türlü türlü mekirlere, suikasıdlara, katl-ü harbe kalkıştılar, asırlar geçti, onların kafasında nicelerde aynı sözü söyliyegeldiler fakat Kur’anın bir mislini söylimelediler ve onlar gibi mekirler peşinde dolaşmaktan başka bir şey yapamadılar.