Enfâl Sûresi 32. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَاِذْ Ve o vakit ki -o kâfirler قَالُوا اللّٰهُمَّ ya Allah dediler اِنْ كَانَ هٰذَا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ eğer bu Kur’an senin tarafından o hak iseo nun dediği gibi kelâmı münzel ise فَاَمْطِرْ عَلَيْنَا حِجَارَةً مِنَ السَّمَآءِ başımıza gökten taş yağdır اَوِ ائْتِنَا بِعَذَابٍ اَلٖيمٍ veya bize diğer bir azabı elîm getir -açık açık âyetleri inkâr ve istihfaf ederek böyle diyen o makir kâfirlerin küfürlerindeki ınadı ve ınad ve tehekküm yolunda Allahtan dileklerinni mahiyyetini düşün. Rivayet olunduğuna göre bunu da Nadır söylemiş idi. «اِنْ هٰذَٓا اِلَّآ اَسَاطٖيرُ الْاَوَّلٖينَ» dediği zaman Resulullah «وَيْلَكَ اِنَّهُ كَلَامُ اللّٰهِ= vay! Sana o kelâmullah» buyurmuş o da bunu söylemiş «eğer Kur’an hakikaten Allahdan münzel, hak kelâm ise bizim bunu inkârımıza bir ukubet olmak üzere Allah ya başımıza gökten taş yağdırsın veya bize diğer türlü elîm bir azâb versin» diyerek sözünde cezmini izhar etmek ve tehekküm ve istihfaf yollu cühudunda mubalâğa eylemek istemiş ve bu suretle müstahıkk oldukları azâbı ı’tıraf ve taleb eylemiş diğerleri de bunu tasvib etmiş bulunuyorlardı. O halde Allah neye müstahaklerini vermedi?