En'âm Sûresi 77. Âyet

Elmalılı Tefsiri

فَلَمَّا رَاَالْقَمَرَ بَازِغًا vakta ki Kameri doğarken gördü, aynı ma’nâ ile قَالَ هٰذَا رَبّٖى bu benim rabbım ha!... dedi فَلَمّآَ اَفَلَ bu da üful edince hem rabbına olan iykanına izhar ederek «هٰذَا رَبّى» sözlerinin iltizamî olmayıb ilzamî ve inkârî olduğunu anlatmak, hem de her lâhza rabbına olan ıhtıyacını i’tiraf ile hidayetine şükr etmek için قَالَ dedi ki لَئِنْ لَمْ يَهْدِنٖى رَبّٖى لََاكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضّآَلّٖينَ hiç şüphe yok rabbım bana hidayet etmese ben de behemehal o dallîn güruhundan olacaktım. -Zira bütün mes’ele ruhaniyyet ve cismaniyyetin, enfüs-ü afakın birleştiği bir lemha içinde tecelli eden bir hiss-ü idrake dayanıyor, bu görüş ve gösteriş olmaz, veya faniyi bakı zannetmek gibi bir isabetsizlik oluverirse dalâl, muhakkak. Ve birdenbire Kamerin letafet ve cazibesine kapılıvermemek de hayli müşkil. Binaenaleyh doğru ve musıb olan, akl-ü idraki bahş eden Allah tealânın bir lemhai tevfık ve hidayeti olmasa zulmetteki beşeriyyet Aya da tapacak, Yıldıza da tapacak, puta da tapacak.

Bundan sonra