Tekvîr Sûresi 6. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ denizler tescir edildiği vakıt - tescir alevli ateşe furun kızdırmak ve doldurmak ma’nalarına gelir. Burada da bu iki ma’nadan üç vechile tefsîr edilmiştir: birincisi, denizlerden volkan halinde ateşler çıkararak sularının çekilmesi ki Buharîde Hasenden bir katre su kalmıyacak diye merviydir. İkincisi, Mücahidden rivayet edildiği üzere doldurmak ma’nasıdır ki bu da iki vechile mülâhaza olunmuştur. Birisi evvelki ma’na gibi ateşle doldurulmuş olması, birisi de «وَاِذَا الْبِحَارُ فُجِّرَتْ» zâhirinden anlaşıldığı vechile denizlerin yarılıp akıtılarak Arzın her tarafını bir deniz halinde istîlâ etmesidirki zelzeleler ve volkanlarla Arzın çalkandığı ve dağların yürütüldüğü hengâm ile mütelâzimdir. Bu üç ma’na Buharîde de icmalen menkuldur. Bir de İbni atıyye tefsirinde mezkûr olduğu üzere denilmiştirki: tescir, sâcurdan olmak muhtemildir. Sâcur, kelbin boynuna bağlanmak için geçirilen toka ve tasma demek olduğundan tescir, toka takmak veya tasma geçirmek ma’nasiyle zabt u temellükten mecaz olarak denizlerin o iztırab halinde abluka edilmiş gibi zabt-u raptını ifade etmiş olur.

Abd ibni hümeyd ve İbni münzir Ebu âliyeden rivayet etmişlerdirki bu Sûreden altı âyet Dünyada ve insanlar bakarlarken altısı da Âhırettedir. «اِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ وَاِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ» bunlar Dünyada «وَاِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ وَاِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ» bunlar da Âhırettedir. İbni ebidünya ve İbni cerîr ve İbni ebî hâtim de übeyy ibni ke’bden şöyle rivayet etmişlerdir. Altı âyet Kıyamet gününden evvel «nâs esvakında iken» dir: Güneşin zıyası gider, o haldeler iken nücum inkidar eder. O haldelerken dağlar düşmeğe Arz hareket ve iztırab ile çalkalanmağa başlar. Onun üzerine korkudan Cin İnse, İns cinne feze’u feryad eder. Hayvanat, bütün tuyur-u vuhûş karışıp birbirlerine girerler, ışâr ihmal olunur. Cin İnse, size bir haber getirelim derler denize fırlarlar, bakarlarki deniz ateş olmuş, alevler içinde, o haldelerken Arz bir çatlayış çatlar, o haldelerken bir rüzgâr gelir, hepsini öldürür. Ba’zıları, ilk altı iki nefha arasındadır, Dünyada diyenlerin muradı da budur demişler, ba’zıları da onlar nefhai olâdan önce, mâba’di nefhai saniyeye kadardır demişler. Maamafih bu sonuncuların muradı da gayet, mugayyada dahil olarak nefhai saniyeye şâmil olmalıdır. Çünkü suâl sonradır.

7 - Tezvici nufus