Şems Sûresi 11. Âyet

Elmalılı Tefsiri

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوٰيهَا İlh... Mükerreren geçtiği üzere Semûd, Arabı bâideden; ya’ni temamen helâk ve munkarız olmuş ve helâkleri kıssası dillere dâstan olarak kalmış meşhur bir kavımdır. Müteaddid Sûrelerde beyan olunduğu üzere Allah tealâ onlara Peygamber olarak Salih aleyhisselâmı ba’s buyurmuş, sıdkına âyet, mu’cize istediklerinde «هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوهَا تَاْكُلْ فٖٓىاَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُٓوءٍ فَيَاْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلٖيمٌ» buyurulduğu vechile bir Allah nâkası, harikul’âde bir dişi deve âyet gösterilmiş ve «لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ» mucebince onun suvarılmasına münavebe suretiyle bir gün tahsîs olunmuş ve Allahın Arzında yayılmak üzere bırakılması ve kötülükle dokunulmaması, dokunulduğu takdirde elîm bir azâb geleceği haber verilmiş idi ki devenin hılkati bir âyet olduğu gibi bu haberde bir âyet oluyordu. O kavim buna inanmamış tekzîb ile karşılamış idi, yalan bir fücur olduğu gibi hak ve sadık olan bir haberi tekzîb etmek de bir fücur, bir yalan, bir Peygamberin ıhbarını tekzib ise onu gönderen Allaha küfürdür. Da’vâ vezninde Tağvâ; tuğyan, azgınlık ma’nasına masdardır. Kayaları kesip biçen Semûd. Kuvvetlerine güvenerek tuğyanları sebebiyle Peygamberlerine inanmayıp tekzîb ettiler