Sâd Sûresi 42. Âyet

Elmalılı Tefsiri

اُرْكُضْ بِرِجْلِكَ depren ayağınla - ركض REKZ, üzengi tepmek, kanad çırpmak kabîlinden olan harekettir. Ne kadar dikkate şayan bir noktadır ki Cenabı rabbil’âlemîn, Eyyubun duasına cevab olan halâs mu’cizesini verirken bile evvelâ ona böyle bir hareket emretmiştir ki bu emir, tıbkı Meryem kıssasındaki «هزى» emrine benzer ve «اِلَيْهِ يَصْعَدُ الْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ يَرْفَعُهُ» mazmununu da ıhtar eder. Burada bu emir Hazreti Eyyube söylendiği gibi hikâye olunarak «قلنا» hazf edilmiştir. Bu suretle âyet, arada Resuli ekreme hitab eden bir cümlei mu’teriza imiş gibi bir telmih de yapılmıştır. Ayak vurmak, ayakla deprenmek, özengilemek, olduğu yerde tepinmeğe, çabalamağa veya sefer veya hicret veya gaza eylemeğe, ya’ni mücahedenin mümkin olabilen her kısmına sadık olabileceğine göre bu telmih, kıssasının hıssa noktalarından birini teşkil eder. «وَخُذْ بِيَدِكَ» de böyledir. İbni Cerîri taberî tefsirinde Hazreti Eyubun deprendiği bu Arzın Cabiye olduğu nakl ediliyor. هٰذَا İşte - ya’ni deprenince bir kaynak zuhur etti, işte dedik sana مُغْتَسَلٌ bir yıkanacak بَارِدٌ sep serin وَشَرَابٌ ve içecek - yıkan ve iç, için dışın iyileşsin, yorgunluğun dinlensin, yüreğin soğusun. Ba’zılarına göre barid muğteselin sıfatı değil, ikinci bir haber mevkıinde ve şarabı barid ma’nâsındadır. Bunlar biri sıcak, biri soğuk iki menba’ zuhur etmiş, sıcağıyle yıkanmış, soğuğunu içmiş olduğunu söylemişlerdir. Fakat âyetinin zâhiri evvelkidir.