Necm Sûresi 37. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَاِبْرٰهٖيمَ ve İbrahiminki ile -İbrahime inzal edilmiş olan suhuftaki الَّذٖى وَفّٰى o İbrahim ki çok vefâ etmişti - «وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَاَتَمَّهُنَّ» mantukunca me’mur ve mübtelâ olduğu kelimatı tamamiyle iyfâ etmişti. Her hususta ahdine çok vefakâr idi. Ebû hayyan Bahirde şöyle der: Musâ ile İbrahim, bu iki Peygamberin tahsısı için denilmiştir ki: Nuh ile İbrahim arasında, bir adamı, babası ve oğlu ve amcası ve dayısı ile, bir kocayı karısı ile, köleyi efendisi ile muahaze ederlerdi, onlara ilk muhalefet eden İbrahim oldu, İbrahimin şeriatinden Musânın şeriatine kadar da adamı gayrin cürmiyle muahaze etmezlerdi. اه. Maamafih asıl murad hukmi uhrevîyi beyandır. Musâ ile İbrahimin suhufundaki şudur. اَنْ ki doğrusu - bu «ان» muhaffefedir, zamiri şan mahzuf olup «انه» demektir. Ya’ni hakıkat bu