Kâf Sûresi 44. Âyet

Elmalılı Tefsiri

يَوْمَ تَشَقَّقُ الْاَرْضُ عَنْهُمْ Arzın onlardan çatlayıp ayrılacağı gün - bu «يَوْمَ» evvelkilerden bedel veya «مَصِير» e müteallık yâhud «سِرَاعًا» e müteallıktır. Yevm, yevm diye günlerin teaddüdü tehvil için olmakla beraber vukuatın teaddüdüne de işaret olmalıdır, Arzın şakk olup ayrılması nükteli bir kaç ma’nâya muhtemildir. سِرَاعًا – ya «عَنْهُمْ» den haldir. üzerinde toplanmış hızla giderlerken altlarından Arzın çatlayıp kendilerinden ayrılması ve sukut etmeleri demek olur. Yâhud «يَوْمَ» in müteallakı olarak «يَخْرُجُونَ سِرَاعًا» veya «يُسْرِعُونَ سِرَاعًا» demektir ki bu surette Arzın üzerlerinden çatlayıp içinden dışarı fırlamaları demek olur. Birisinde Arz üzerinden tazyık ile birisinde de altından tazyık ile çatlamış oluyor. İkisinde de «يَوْمَ تُبَدَّلُ الْاَرْضُ غَيْرَ الْاَرْضِ» mantuku tehakkuk etmiş bulunuyor. ذٰلِكَ حَشْرٌ Bu toplanış, müdhiş bir haşirdir - öyle ki عَلَيْنَا يَسٖيرٌ ancak bize kolaydır. - Başkalarının yapabileceği bir şey değildir. Onun için