Fecr Sûresi 22. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَجَآءَ رَبُّكَ وَالْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا ve rabbin saf saf Melekle geldiği vakıt - Hak tealânın böyle gelmesi mekândan mekâna intikal ma’nasına olmayacağı ma’lûmdur. Onun için bu gelişin ma’nasında müfessirîn bir kaç vecih söylemişlerdir. Münzir ibni Saîd demiştir ki: Bu mecîi ma’nası nukle mecîi değil, Hak tealânın halka zuhurudur. Netekim Tâmmenin, Sahhanın gelmesi de böyledir. Bir kısım müfessirîn, ma’na, hazfi muzaf ile «وَجَآءَ اَمْرُ رَبِّكَ» rabbinin emri, hukm-ü kazası veya kahrı geldiği vakıt demektir demişler. Bir çokları da Allah tealânın kudret ve saltanatı âyâtının zuhur ve tebeyyününü temsil olduğuna kail olmuşlardır. Şanı ilâhî bir hukümdarın bizzat hâzır olarak icrayi siyaset ettiği haliyle temsil olunmuştur. Zira onun bizzat huzuriyle zâhir olan heybet yalnız vüzera ve vükelâsının ve bütün asâkir ve havassının huzuriyle zâhir olan heybet ve saltanattan yüksek olur.