Zâriyât Sûresi 47. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَالسَّمَآءَ بَنَيْنَاهَا بِاَيْدٍ – «اِضْمَارٌ عَلٰى شَرِيطَةِ التَّفْسِيرِ» dir: ya’ni Semanın amili olan fiıl gizlenmiş de zamîrine tealluk ettirilerek «بَنَيْنَاهَا» diye tefsir edilmiştir. Eserden müessire istidlâli ifade eden bu üslûbda lâfız ma’nânın mazmununa terkibi ile de intıbak etmiştir.

EYD, «yed» in cem’i olabilirse de burada «دَاوُدَ ذَا الْاَيْدِ» de olduğu gibi te’yidin aslı olan

kuvvet ma’nâsına olması zâhirdir. Bu beyan «فَفِرُّوٓا» ile «وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْاِنْسَ اِلَّا لِيَعْبُدُونِ» mazmununa limmî bir temhiddir. Netekim sonunda «اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتٖينُ» ile te’yid olunacaktır. وَاِنَّا لَمُوسِعُونَ Ve hiç şübhesiz bir çok vüs’a malikiz - bunda iki ma’nâ vardır: birisi, kudret genişliğini ifade eder, kudret ve kuvvetimiz öyle geniştir ki Semayı bina ile tükenmedikten başka onu daha çok genişletebilir. Bu ma’nâ hem «وَمَا مَسَّنَا مِنْ لُغُوبٍ» hem de «وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ» mazmunlarını andırır. Birisi de, zenginliği, ni’met ve in’amda genişliği ifade eder, biz darlıkları genişletiriz. Yalvaran muztarlara icâbet eder, sıkıntıları açar, ihtiyacları def’eyler, fakîrleri zenginleştirir mün’imiz demek olur.