Tekvîr Sûresi 2. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَاِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ yıldızlar inkidar ettiği vakıt -

İNKİDAR, bulanmaktır. Bunda da iki ma’nâ rivayet edilmiştir. Birisi nurlarının safveti tegayyür edip

sönmesi, intımas etmesi ki «فَاِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ» bunda zâhirdir. Birisi de «وَاِذَا الْكَوَاكِبُ انْتَثَرَتْ» buyurulduğu üzere saçılıp dökülmesidir ki Buharî yalnız bunu rivayet etmiş. müfessirîn de ekseriyyetle bunu tercih eylemişlerdir. Râzînin beyanına göre: çünkü inkidarda asıl insıbab, ya’ni dökülmektir. İmam Halîl demiştir ki «اِنْكَدَرَ عَلَيْهِمُ الْقَوْمُ» denilir, mütevâliyen gelip döküldüler demektir. Kelbî demiştir ki o gün Semâ yıldız yağdıracak, Semâda yıldız kalmayıp düşecektir. Sûrei Mülkte dahi geçtiği üzere Atâ da demiştir ki: çünkü nücum, Semâ ile Arz arasında kandillerde nurdan silsilelerle muallaktır. Ve o silsileler Melâikenin ellerindedir. Semâ ve Arzda bulunanlar ölünce o zincirler Melâikenin ellerinden düşecektir اه. Bunları bizim anlayabilecemiz vechile ifade edecek olursak şöyle demek olur. Şemsin zıyası söndüğü zaman şübhesiz ki ondan Kamer ve Seyyarat gibi nur alan yıldızlar tamamiyle bulanıp sönecektir. Sonra kürei Şems, ya’ni cirmi infilak edip atılıp muzmahill olduğu zaman da ecramın müvezenesini tutan ve nurdan zincirler ta’bir edilmiş bulunan câzibei umumîyye herc ü merc olarak müvazenei âlem bozulmuş olacağından Semâda yıldızlar şihab yağmurları halinde dökülüp düşüşmeğe başlıyacaktır. Türkçemizde bulanma ta’biri inkidar gibi iki ma’nâyı da ifade edebileceği kanaatiyle mealde yıldızlar bulandığı vakıt denilmekle de bu ma’nâlar anlaşılabilir zannederim.

3 - TESYÎRİ CİBAL