Nisâ Sûresi 22. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَلَا تَنْكِحُوا مَا نَكَحَ اٰبَآؤُكُمْ مِنَ النِّسَآءِ اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ bir de atalarınızın ya’ni baba ve dedelerinizin menkûhası olmuş bulunan kadınların ölmüş gitmiş olanlardan başka hiç birini nikâh etmeyiniz, atanızın el sürdüğü kadına el sürmeyiniz.» - cahiliyye ahalisi kadınlara veraset mes’elsinden de anlaşıldığı üzere babalarının zevcelerini tezevvüç ederlermiş, bu âyet ile bu âdeti şenia alel’ıtlak nehyolunmuştur. Ve şayi’ bir âdeti cahiliyye olduğundan dolayı diğer muharremattan evvel sureti mahsusada zecredilmiştir. Binaenaleyh dini islâmda ataların nikâhı sahih ile sake akdedib el sürmedikleri veya nikâhı fâsid ile akd edib el sürdükleri, yahud bilâ akid vatetmiş bulundukları kadınlardan hiç birini oğulları torunları nikâhlanamazlar. Çünkü nikâh lâfzı, esası lûgatte zam ma’nasına olmasına mebni kucağa çekmek ma’nasına da isti’mal olunabildiğinden menkûhada bu dahi melhuzdur.

«اِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ» istisnası şu iki ma’nayı müş’irdir: birincisi ölmüş gitmiş olan kadınların nikâh edilmelerine imkân olmadığından «حَتّٰى يَلِجَ الْجَمَلُ فٖى سَمِّ الْخِيَاطِ» kabilinden muhala ta’lık ile ibaha kapısını külliyyen kapamaktır. İkincisi de her nasılsa mazide olan olmuş, geçen geçmiş, bundan sonra sakın yapmayınız, bir kerre olmuş bulundu, artık vaz geçilmez, tevbe edilmez sanıb da ısrar etmeyiniz, hemen ayrılınız» zira اِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً bu hal, ya’ni oğulların, torunların ataları menkûhalarını tezevvüc etmeleri pek çirkin bir şey, bir fuhuş وَمَقْتًا menfur ve mebğuz وَسَآءَ سَبٖيلًا ve pek kötü bir yoldur. Mazide de böyle idi, bu gün ve yarın da böyledir. Cahiliyyede bile haysiyyetini tanıyanlar bundan istikrah ederlerdi.

Şimdi bundan başka diğer muharrematı dinleyiniz: