Naziât Sûresi 25. Âyet

Elmalılı Tefsiri

فَاَخَذَهُ اللّٰهُ Allah da onu tuttu نَكَالَ الْاٰخِرَةِ وَالْاُولٰى Âhıretin ve Ulânın nekâliyle tenkîl ediverdi - azâb, ta’zîb ma’nasına geldiği gibi nekâl de tenkîl ma’nasına ismi mastar olur.

TENKÎL, gören ve işitene ıbret olacak ve ona müeddî olan şeylerden men’ecek vechile ta’zîb ve ukubet

etmektir. Burada nekâl «نَكَلَهُ اللّٰهُ نَكَالَ اْلٰاخِرَةِ وَاْلُاولَى» takdirinde mef’uli mutlak, cümlesi hal mevki’indedir. Veya Âhıret ve ulâ nekâli için tuttu alıverdi ma’nasında «اخذ» nin mef’uli lehidir. Âhıret ve uladan zâhir olan Âhıret ve Dünyadır ki Dünya nekâli ığrak ile, Âhıret nekâli Cehenneme sevk ile olmuştur. Maamafih burada âhiret sonraki ve ulâ evvelki ma’nasına olarak sonrakinin ve evvelkinin nekâli olmak üzere tuttu alıverdi ve sonrakinden murad «اَنَا رَبُّكُمُ الْاَعْلٰى» kelimesi, evvelkinden murad da «مَاعَلِمْتُ لَكُمْ مِنْ اِلٰهٍ غَيْرٖى» kelimesi demek olduğu da İbni Cerîr tefsîrinde mezkûrdur.