AyetSûreler

Naziât Sûresi 16. Âyet

Mekke · Cüz 30 · Sayfa 584

إِذۡ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلۡوَادِ ٱلۡمُقَدَّسِ طُوًى ۝١٦

Hani Rabbi ona kutsal vaadi Tuva’da seslenmişti

Elmalılı Hamdi Yazır meali

Elmalılı Tefsiri

اِذْ نَادٰيهُ – « Hadîs » in zarfıdır. Müfessirîn burada nidâyı «نَاجَاه» diye nidai bâtınî olan münacat ile tefsîr etmişlerdir. بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ – vadîi mukaddes, Berriyyetüşşamda Turi Sînâ dağının eteğinde bir vadî طُوًى

TUVÂ - o vadînin ismi, atfı beyan evvelâ mutahher ve mubarek demek olan mukaddes vasfiyle tavsîfi

feyzi ilâhînin ancak temiz kalblere vârid olacağına ve binaenaleyh evvel emirde temizliğin lüzumuna tenbihtir. Netekim Tahâda «فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى» buyurulmuştu. Ba’zıları merreteyn ma’nasına, ya’ni iki kat takdis olunmuş vadî demek olduğunu söylemişlerdir ki bu surette «تَقْدِيسًا مَرَّتَينِ» mealinde mef’uli mutlak demek olup ayni ıhtarı te’kid ile yapmış olur.