Mutaffifîn Sûresi 18. Âyet

Elmalılı Tefsiri

كَلَّآ – bu KELLÂ, ta yukarıdaki «كَلَّآ اِنَّ كِتَابَ الْفُجَّارِ» deki kellâya nazır olarak tatfîf ve tekzîbden bir daha zecr ile birr-ü hayra sevk etmek üzere kıyam gününün diğer bir yüzünü ıhtardır. Ya’ni öyle tatfîf yapmayın, o ba’s-ü kıyam gününü tekzîb eden fâcirlerden olmayın, tevbekâr olup da hayr-ü hasenâta çalışın, sebebi اِنَّ كِتَابَ الْاَبْرَارِ çünkü ebrarın, hayr ehli sadıkların kitabı لَفٖى عِلِّيّٖينَ muhakkak ki ılliyyîndedir. - İşbu Illiyyîn kelimesi hakkında da ehli lügatin ve ehli tefsîrin sözleri vardır. Ehli lügat: Ebülfeth ibni Cinnî demiştir ki: ulüvden fi’îl vezninde ılliynin cemı’dir. Aslı ılliyvundur. Zeccac da demiştir ki: bu ismin ı’rabı cem’i’ ı’rabı gibidir. Çünkü lâfzı, cem’i’ vezni üzeredir. Kınnesrden kınnesrîn gibidir. Ehli tefsire gelince: yedinci Semâ denilmiş, Semânın fevkında Arşın kaimei yümnâsı, ya’ni sağ ayağı denilmiş, Sidrei müntehâ denilmiş, Ferrâ: yüksekten yükseğe nihâyetsiz demiş, Zeccac da: mekânların en yükseği demiş, ba’zıları: Allah tealânın azamet ve ulviyyet ile donattığı meratibi âliye, diğer ba’zıları da: Melâikenin defteri âmâlinin bulunduğu mevzı’ demişlerdir ki çokları Kur’anın bervechiâtî ta’rifinin zâhirini buna muvafık bularak divanı şerr olan siccînin tam zıddı ve mukarrebînin meşhedi bulunan divanı hayrın ismi olduğunu söylemişlerdir. Zira bunu tefsîr için buyuruluyor ki: