Muhammed Sûresi 30. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَلَوْ نَشَآءُ لََارَيْنَاكَهُمْ dilesek onları sana gösterirdik de - Kazıy Beyzavî gibi ba’zıları burada iraeyi kalbî ve ılmî gösteriş, ya’ni ta’rif etmek tanıtmak ma’nâsına tefsir etmişlerse de zâhir olan gözle gösteriştir, ma’rifetin onun üzerine tertibi daha kuvvetli görünür, şöyle ki فَلَعَرَفْتَهُمْ بِسٖيمٰيهُمْ gösterirdik de kendilerini sîmâları ile, şahıslarını ta’yin ettiren alâmeti farıkaları ile tanırdın وَلَتَعْرِفَنَّهُمْ فٖى لَحْنِ الْقَوْلِ maamafih sen onları sözlerinin lahninde de tanırsın -sözün lahni, söyleniş tarzı, edası: üslubu yâhud eğimi, kırımı, netekim i’rabda veya tecvidde hataya da lahin denilir: meselâ nusrat zamanı «اِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ» demeleri, biraz sıkışınca «اِنَّ بُيُوتَنَا عَوْرَةٌ» demeleri, yâhud demin geçtiği üzere «o demin ne dedi» demeleri gibi sözler hep lahni kavil cümlesindendir. وَاللّٰهُ يَعْلَمُ اَعْمَالَكُمْ Allah bütün amellerinizi bilir -hepinizin niyyetlerinize göre iyiye iyi, kötüye kötü cezayı sezasını verir