Müddessir Sûresi 29. Âyet

Elmalılı Tefsiri

لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ – BEŞER, insan demek olduğu gibi «beşere» nin cem’i derinin bahusus insan derisinin dış yüzleri

ma’nâsına da olur. Ki insana beşer denilmesi de bu yüzdendir.

LEVVAHA, levhten mübalağa sıygasıdır. Levh, susamak veya Güneşin harereti, yâhud susuzluk bir

adamın çehresini bozmak, ya’ni yakıp kavurup karartmak veya zuhur etmek veya şimşek çakmak veya gözle görmek ma’nâlarına gelir ki levvaha, bunların hepsine muhtemildir. Beşere susamış yâhud mütemadiyen beşereler kavuran, yüzler karartan, yâhud hep beşer gözeten, beşere tearruz eden ma’nalarını ifade eder. İbni Abbastan: mütemadiyen beşereler kavuran, yüzler karartan ma’nası merviydir. Daha başka da söylenmiştir. Buna şöyle diyebileceğiz: kanmak bilmez bir susuz, mütemadiyen beşersuz.