Meryem Sûresi 64. Âyet
Mekke · Cüz 16 · Sayfa 309
وَمَا نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمۡرِ رَبِّكَۖ لَهُۥ مَا بَيۡنَ أَيۡدِينَا وَمَا خَلۡفَنَا وَمَا بَيۡنَ ذَٰلِكَۚ وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيࣰّا ٦٤
(Cebrail dedi ki: Ey Muhammed!) "Biz senin Rabbinin emri olmadıkça inmeyiz. Önümüzdeki ve ardımızdaki (bütün geçmiş ve gelecek şeyler) ve bunların arasındakiler hep O’nundur. Rabbin de (seni) unutmuş değildir
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Elmalılı Tefsiri
وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَ – Buradaki vav, istinafiyyedir. Ya’ni bir suâle cevabdır ki bu süâl, sebebi nüzulünden ma’lûm olabilir. Netekim İmam Ahmed, Buharî, Tirmizî, Neseî ve daha bir cemaat rivayet etmişlerdir ki: Resulullah sallallahü aleyhi vesellem ya Cibrîl, bizi ziyaret ettiğinden daha çok ziyaret etmeğe ne mâni’ oluyor? demişti «وَمَا نَتَنَزَّلُ اِلَّا بِاَمْرِ رَبِّكَ» nâzil oldu اه. Demek ki bu âyet, Cebraîlin o süâle cevabını hikâyedir. Sebebi nüzul ile âyetin nefsi mazmunu buna karîne olabileceği gibi Sûrenin evvelinde «روحنا» diye Cibrîlin zikri geçmiş olmasından dolayı ânifen ıhtar ettiğimiz vechile «تقيا» fasılasının tekrariyle oraya yapılan ircaı nazar dahi buna dakık bir işaret olmuştur. ٦٦ وَيَقُولُ الْاِنْسَانُ ءَاِذَا مَا مِتُّ لَسَوْفَ اُخْرَجُ حَيًّا ٦٧ اَوَلَا يَذْكُرُ الْاِنْسَانُ اَنَّا خَلَقْنَاهُ مِنْ قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا ٦٨ فَوَرَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَالشَّيَاطٖينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا ٦٩ ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شٖيعَةٍ اَيُّهُمْ اَشَدُّ عَلَى الرَّحْمٰنِ عِتِيًّا ٧ ثُمَّ لَنَحْنُ اَعْلَمُ بِالَّذٖينَ هُمْ اَوْلٰى بِهَا صِلِيًّا ٧١ وَاِنْ مِنْكُمْ اِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلٰى رَبِّكَ حَتْمًا مَقْضِيًّا ٧٢ ثُمَّ نُنَجِّى الَّذٖينَ اتَّقَوْا وَنَذَرُ الظَّالِمٖينَ فٖيهَا جِثِيًّا
Meali Şerifi