Mâide Sûresi 63. Âyet
Medine · Cüz 6 · Sayfa 118
لَوۡلَا يَنۡهَىٰهُمُ ٱلرَّبَّـٰنِيُّونَ وَٱلۡأَحۡبَارُ عَن قَوۡلِهِمُ ٱلۡإِثۡمَ وَأَكۡلِهِمُ ٱلسُّحۡتَۚ لَبِئۡسَ مَا كَانُواْ يَصۡنَعُونَ ٦٣
Gerçek dindarların ve din bilginlerinin, onları günah olan bir söz söylemekten ve haram yemekten men etmeleri gerekmez miydi? Yaptıkları şey ne kötüdür
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Elmalılı Tefsiri
لَوْلَا يَنْهٰيهُمُ الرَّبَّانِيُّونَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَ rabbanîler ya’ni başlarında rabbanilik iddiasında bulunan evliyayı umurları siyasiyûnu ve ahbar denilen ulemaları bunları yalan söylemekten ve haram yemekten nehy etseler a... Fakat etmiyorlar lâekal sükût ile olsun tervic ediyorlar لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَصْنَعُونَ her halde bu işledikleri pek fena bir san’at.»- Demek ki bunlar bunu sa’nat ittihaz etmişler, pek çirkin bir siyaset san’atine düşmüşlerdir. Ve bütün mes’uliyetin esası bunlardadır. Ve halkın ahlâkını dinini bozan bunlardır. Tagut bunlar içindedir. Ve anlaşılıyorki rabbaniyyûnun mesuliyeti ahbardan daha mukaddemdir. Ulema demişlerdir ki Kur’anda ulemayı tevbih eden âyetler içinde en şiddetlisi, en korkuncu budur. İbni Mubarek Hazretleri de bu âyetin mazmununu şu beytiyle ifade etmiştir: وهل افسد الدين الا الملو ك واحبار سوء ورهبانها