Kıyâmet Sûresi 11. Âyet

Elmalılı Tefsiri

كَلَّا لَا وَزَرَ hayır hayır yok bir kaçacak sığınacak yer -

VEZER, aslında ağırlık ma’nasından cebeli meni’, sarp ve muhkem dağ demektir. Böyle dağlar firarîlerin

sığındıkları yerler olduğu için gerek dağ, gerek kal’a, gerek silâh gerek insan ve saire mutlaka melce’, sığınak, sığınacak yer veya er veya siper ma’nasında şâyi’ olmuş turki şâirin:

لعمرك ما للفتى من وزر من الموت يدركه والكبر Ömrüne kasem ederimki yiğite yetişecek ölümden ve ihtiyarlıktan sığınacak bir yer, bir penah yoktur. Demekki «كَلَّا لَا وَزَرَ» kavli o gün eynelmefer diyen insanın sözünü hikâye olmak muhtemil olduğu gibi o gün onu redd için yâhud bugün ıhtar için doğrudan doğru kelâmı ilâhîden olmak da muhtemildir. Şu da onu beyan zımnında istînaftır: 112. اِلٰى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ rabbınadır o gün ancak karar -

MÜSTEKARR, istıkrar ma’nasına mimli masdardır. Karargâh ma’nasına ismi mekân da olabilir. Ya’ni o

gün her kim olursa olsun kulların sığınma kararı ancak rabbın Allah tealâyadır. Ondan kaçmak istiyenler de o gün ondan başka sığınacak hiç bir penah bulamazlar. Son karar ona veya onun emrine varılmaktır, Diger bir ma’na ile, o gün insanların varacakları karargâhı Cennetmi Cehennemmi ta’yin etmek rabbına aiddir. Bu hıtab o gün kaçacak yer arıyan insana değil, seyyidi muhatabîn olan Resuli Ekreme, dolayısiyle de alelumum insanlara beyanı hakikattir.