İnfitâr Sûresi 1. Âyet

Elmalılı Tefsiri

اِذَا السَّمَآءُ انْفَطَرَتْ – İnfitar, inşikak demek ise de, başlangıcı olmak daha ziyade yaraşır, «يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّمَآءُ بِالْغَمَامِ وَنُزِّلَ الْمَلٰٓئِكَةُ تَنْزٖيلًا» âlemin nizamı ve Sûrei Rahmanda «فَاِذَا انْشَقَّتِ السَّمَآءُ فَكَانَتْ وَرْدَةً كَالدِّهَانِ» Hâkkada «وَانْشَقَّتِ السَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ», Müzzemmilde «اَلسَّمَآءُ مُنْفَطِرٌ بِهٖ» Ammede «وَفُتِحَتِ السَّمَآءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًا» âyetleri vechile Melâikenin nüzulu için yarılıp inşıkak etmeğe başlamasıdır ki Semânın terkîbi, ecsamın nizamı bozularak âlemin harabe olmaya yüz tuttuğu zamandır. Evvelki Sûrenin başındaki eşrâtı sâatten on iki âyet gibi burada da dört âyet zikrolunuyor ve bunlardan ikisi ulviyyâta, ikisi de süfliyyâta aid bulunuyor. Birincisi infitarı Semâ, ikincisi