Hümeze Sûresi 7. Âyet

Elmalılı Tefsiri

اَلَّتٖى öyle tutuşturulmuş bir ateş ki تَطَّلِعُ عَلَى الْاَفْئِدَةِ yüreklerin, kalblerin içi merkezi demek olan Füadlerin, ya’ni idrâk mahalli olan gönüllerin üstüne çıkar. -Tenden geçer ruhlara, ma’neviyyata muttalı’ olur, çatar, sarar, canlar yakar gerçi onları öldürmez «لَايَمُوتُ فٖيهَا وَلَا يَحْيٰى» olur, lâkin uzanır sarar, azâb eder. Çünkü küfrün, habîs akîdelerin fena niyyetlerin menba’ı onlardır. Râzînin zikrettiği üzere Hazreti Peygamberden rivayet olunmuştur ki: nar, ehlini yer, nihayet ef’ideye muttalı’ olunca müntehî olur, sonra Allah tealâ etlerini, kemiklerini diğer bir neş’etle iade eder اه. «كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ» âyeti de buna delâlet eyler.

ITTILA’, bir şey’in üzerine çıkmaktır. Ilmî olan ıttıla’ ve mutalea da bundan me’huzdur. Füadların üzeri ta’biri belli ki dimağı da ihtiva eyler. Ateşin böyle hayatın merkezi olan kalblerin içini bütün üzerinden sarması, onlara muttalı’ olması azâbının şiddetini ve ihatasını belîğ bir beyandır. Âlûsî demiştir ki: erbabı işaret bunda ruhanî azâbın şiddetine işaret olduğunu söylerler.