Hûd Sûresi 52. Âyet

Elmalılı Tefsiri

يَا قَوْمِ Ey benim kavmim اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ rabbınıza istiğfar eyleyiniz - ona karşı günahkârlığınızı i’tiraf edib mağrifetini isteyiniz ثُمَّ تُوبُوٓا اِلَيْهِ sonra da ona tevbe ediniz - şirk-ü ısyandan nedamet ve iyman-ü istikametle ona müracat ve ubudiyyet ediniz يُرْسِلِ السَّمَآءَ عَلَيْكُمْ مِدْرَارًا ki üzerinize bol bol Semanın feyzını göndersin - kuraklık çektirmesin, hayatınızı kuru maddelerin tazyikından kurtarıb yükseltsin وَيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ ve kuvvetinize kuvvet ilâve etsin - ma’lûm olan cismanî kuvvetinizi henüz tanımadığınız ma’nevî bir kuvvet zammile katlansın, artırsın وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمٖينَ ve mücrim mücrim yüz çevirmeyin - ya’ni cürümlerinizde ısrar ederek bu güzel nasıhatleri dinlememezlik etmeyin. Görülüyor ki Hazreti Hudün bu tebligatı bu Sûrenin evvelindeki esaslardır. Hud aleyhisselâmın bu tebligatında «ben size şu beyyine ile geldim» gibi bir tasrih yok ise de fıtrati irae ederek akl-ü kalbe hıtab eden delâil vardır. Kur’anda daima tervic olunan bu kabîl delâil ve beyyinat ise Nakai Salih ve asayı Musâ gibi beyyinati mahsûseden daha asîl, daha kavidir. Zira asıl da’vâ, ma’kul olan tevhiddir. Lâkin kavmı Hud fı’len iymana muztarr kılacak ilcaî bir kuvvet görmedikçe o gibi beyyinatı akliyyeye ehemmiyet vermediklerinden