Enfâl Sûresi 2. Âyet
Medine · Cüz 9 · Sayfa 177
إِنَّمَا ٱلۡمُؤۡمِنُونَ ٱلَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ ٱللَّهُ وَجِلَتۡ قُلُوبُهُمۡ وَإِذَا تُلِيَتۡ عَلَيۡهِمۡ ءَايَٰتُهُۥ زَادَتۡهُمۡ إِيمَٰنࣰا وَعَلَىٰ رَبِّهِمۡ يَتَوَكَّلُونَ ٢
Gerçek müminler ancak o müminlerdir ki, Allah anıldığı zaman yürekleri ürperir, âyetleri okunduğu zaman imanlarını arttırır. Ve bunlar yalnızca Rablerine tevekkül ederler
Elmalılı Hamdi Yazır meali
Elmalılı Tefsiri
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذٖينَ mü’minler, ancak onlardır ki اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ Allah anıldığı zaman -ya’ni mücerred «Allah» ismi celâli söylendiği, sıfatından hiç bahs olunmaksızın ve ef’alinden hiç bir şey gösterilmeksizin yalnız «Allah» denildiği zaman وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ yürekleri oynark alblerini ümidi rahmet ve şevkı mahabbetle müterafık bir celâl-ü azamet mahafeti istilâ eder. وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيَاتُهُ Ve üzerlerine onun âyetleri tilâvet edildiği vakıt زَادَتْهُمْ اٖيمَانًا iymanlarını artırır -esbab ve delâili ılim-ü amel arttıkca iymanı tahkikî inkişaf eyler, yakîn ve itmi’nanları ziyadeleşir وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ve ancak rablarına tevekkül ve i’timad eylerlerb aşkasına değil, ancak Allaha tefvizı umur ederler