Bakara Sûresi 88. Âyet

Elmalılı Tefsiri

وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ bizim kalblerimiz gılıflı yani kaşerlidir, kabukludur dediler ve bununla daveti Muhammediye ve irşadatı Kur’aniyeye karşı kalblerinin kapalı olduğunu ve bunları dinlemeğe, anlamağa yanaşmak niyetinde olmadıklarını lisanı istihfaf ile söylemek ve hidayeti ilâhiyeden müstağni bulunduklarını iddia suretile iftihar etmek istediler بَلْ hayır iş öyle değil belki لَعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ küfürleri sebebile Allah onları lânetledi, babı rahmetinden tardetti «خَتَمَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوبِهِمْ وَعَلٰى سَمْعِهِمْ وَعَلٰٓى اَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظٖيمٌ» hükmü tecelli eyledi فَقَلٖيلًا مَا onun için bunlar az, pek az يُؤْمِنُونَ iman ederler-: bâlâda «يَابَنٖىٓ اِسْرَآئٖيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِىَ الَّتٖىٓ اَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَاَوْفُوا بِعَهْدٖٓى اُوفِ بِعَهْدِكُمْ» âyâtı muhkemesile yapılan o büyük ve lâtif davetler ve onu takip eden yüksek ıhtarat karşısında bunların nihayet «قُلُوبُنَا غُلْفٌ» diye inat ve istikbar etmeleri iftihar edecek bir sebepten değil sırf mel’unluklarından nâşidir. Nasıl mel’un olmasınlar ki