Ahzâb Sûresi 24. Âyet

Elmalılı Tefsiri

Bu açıklama 22–27. âyetleri birlikte ele alır.

22. هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُولُهُ Bu işte Allah ve Resulünün bize va’dettiği - ilk müşahedede hatırlarına gelen bu oldu, çünkü Allah tealâ «اَمْ حَسِبْتُمْ اَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَاْتِكُمْ مَثَلُ الَّذٖينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَاْسَآءُ وَالضَّرَّآءُ وَزُلْزِلُوا حَتّٰى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذٖينَ اٰمَنُوا مَعَهُ مَتٰى نَصْرُ اللّٰهِ اَلَآ اِنَّ نَصْرَ اللّٰهِ قَرٖيبٌ» buyurmuştu. Resulullah da buyurmuştu ki «Ahzabın ictimaıyle iş sıkışacak, fakat akıbet sizin lehinizde, onların aleyhindedir.» Bir de «dokuz veya on gece sonra Ahzab gelecek» demişti.

23. مِنَ الْمُؤْمِنٖينَ Halîs mü’minlerden رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ o erler ki Allaha verdikleri ahde sadakat ettiler - bunlar Sahâbei kiramdan bir takım zevattır ki Resulullahın ma’ıyyetinde her hangi bir harbde bulunurlarsa sebat edip şehîd oluncıya kadar çarpışmıya nezretmişlerdi, bunlar Osman ibni Affan, ve Talha ibni Ubeydullah, ve Saîd ibni Zeyd ibni Amr ibni Fudayl, ve Hamze, ve Mus’ab ibni Umeyr, ve Enes ibninnadîr ve sâire idiler. «رضوان اللّه تعالى عليهم اجمعين» فَمِنْهُمْ مَنْ قَضٰى نَحْبَهُ Onlardan kimisi nezrini, ya’ni adağını ödedi - Hazreti Hamze ve Mus’ab ibni Umeyr ve Enes ibni Malikin amcası Enes ibninnadîr gibi ba’zıları adakları vechile şehid olarak vefat ettiler وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ kimisi de gözetiyor - ki bunlar da Hazreti Osman ve Talha gibi sonradan şehîd olanlardır «رضوان اللّه تعالى عليهم اجمعين» 25. وَكَفَى اللّٰهُ الْمُؤْمِنٖينَ الْقِتَالَ – Ve Allah, mü’minlere kıtalin hakkından geliverdi - ya’ni kıtalden kurtardı, mukatele yaptırmadan düşmanlarını def’ediverdi.

26. وَاَنْزَلَ الَّذٖينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ اَهْلِ الْكِتَابِ – Bu ehli kitab Yehudîlerden Beni Kureyzadır. Resulullah ile ahde girişmişlerken Benî Nadîrin ilhahiyle dönmüşler, Ahzaba muzaheret etmişlerdi. Ahzabın münhezim olup dağıldığı gecenin sabahı müslimanlar Medîneye dönüp silâhlarını bıraktıkları sırada Cibrîl aleyhisselâm Resulullaha gelmiş «zırhını çıkarıyor musun? Melekler, henüz silâhı bırakmadılar, Allah tealâ sana Benî Kurayza üzerine yürümeni emrediyor, ben de onlara gidiyorum» demişti. Bunun üzerine «ikindiyi Beni Kurayzada kılsınlar» diye nâsa i’lân edildi, vardılar yirmi, yirmi beş gece muhasara ettiler, Resulullahın hukmüne inmeleri teklif olundu inmediler, Sa’d ibni Muazin hukmüne inmeğe razı oldular, o da mukatillerin katline ve zürriyyet ve nisalarının esaretine hukmetmiş idi ki vak’a meşhurdur.

مِنْ صَيَاصٖيهِمْ sıysalarından -

SAYASÎ, sıysanın cem’i, sıysa, dağın ucuna ve her şeyin aslına ve çulha darağına denir. Burada

müstahkem yüksek kal’a, hısın ve kule ma’nâsınadır. ٢٨ يَآ اَيُّهَا النَّبِىُّ قُلْ لَِازْوَاجِكَ اِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا وَزٖينَتَهَا فَتَعَالَيْنَ اُمَتِّعْكُنَّ وَاُسَرِّحْكُنَّ سَرَاحًا جَمٖيلًا ٢٩ وَاِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللّٰهَ وَرَسُولَهُ وَالدَّارَ الْاٰخِرَةَ فَاِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْمُحْسِنَاتِ مِنْكُنَّ اَجْرًا عَظٖيمًا ٣ يَا نِسَآءَ النَّبِىِّ مَنْ يَاْتِ مِنْكُنَّ بِفَاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضَاعَفْ لَهَا الْعَذَابُ ضِعْفَيْنِ وَكَانَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسٖيرًا ٣١ وَمَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلّٰهِ وَرَسُولِهٖ وَتَعْمَلْ صَالِحًا نُؤْتِهَآ اَجْرَهَا مَرَّتَيْنِ وَاَعْتَدْنَا لَهَا رِزْقًا كَرٖيمًا ٣٢ يَا نِسَآءَ النَّبِىِّ لَسْتُنَّ كَاَحَدٍ مِنَ النِّسَآءِ اِنِ اتَّقَيْتُنَّ فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذٖى فٖى قَلْبِهٖ مَرَضٌ وَقُلْنَ قَوْلًا مَعْرُوفًا ٣٣ وَقَرْنَ فٖى بُيُوتِكُنَّ وَلَا تَبَرَّجْنَ تَبَرُّجَ الْجَاهِلِيَّةِ الْاُولٰى وَاَقِمْنَ الصَّلٰوةَ وَاٰتٖينَ الزَّكٰوةَ وَاَطِعْنَ اللّٰهَ وَرَسُولَهُ اِنَّمَا يُرٖيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ اَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهٖيرًا ٣٤ وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلٰى فٖى بُيُوتِكُنَّ مِنْ اٰيَاتِ اللّٰهِ وَالْحِكْمَةِ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ لَطٖيفًا خَبٖيرًا

Meali Şerifi